معدن و صنایع معدنی به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد کشور، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاهی راهبردی و همهجانبه است.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که رویکردهای بخشی و نگاههای موضعی نمیتواند توسعهای پایدار و ماندگار را رقم بزند و آنچه که بدان نیازمندیم اهتمام همزمان به سه ضلع بهرهوری، تابآوری و پایداری و الزامات آنها است.
ضلع نخست این مثلث، بهرهوری است. بدون ارتقای بهرهوری در ابعاد متعدد از جمله نیروی انسانی، تجهیزات و ماشینآلات، انرژی و مدیریت، حوزه معدن و صنایع معدنی نمیتواند در بازارهای داخلی و بینالمللی، رقابتی باقی بماند. بهرهوری به معنای تولید بیشتر با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر است که تنها با نوسازی فناوری، آموزش نیروی متخصص و بهینهسازی زنجیره ارزش محقق میشود.
پایداری؛ ضامن بقای درازمدت:
ضلع دوم این مثلث طلایی، پایداری است. پایداری به معنای بهرهبرداری مسئولانه از منابع، کاهش آلایندهها، مدیریت صحیح باطلهها، بازسازی معادن و رعایت الزامات زیستمحیطی و اقتصاد چرخهای است. توسعه پایدار معدنی، توسعهای است که نیازهای امروز را بدون به خطر انداختن منابع نسلهای آینده تأمین میکند.
تابآوری؛ سپر دفاعی در برابر بحرانها:
ضلع سوم این مثلث، تابآوری است. صنعتی که در برابر شوکهای اقتصادی، تحریمها، ناترازی انرژی و بحرانهای طبیعی آسیبپذیر باشد، نمیتواند مسیر توسعه را ادامه دهد. تابآوری یعنی اقدامات توانافزا برای بازگشت سریع به شرایط عادی پس از بحران، از جمله تنوعبخشی به بازارها، رعایت اقتضائات پدافند غیرعامل و ایجاد زنجیره تأمین مطمئن.
این سه مقوله مکمل یکدیگرند و غفلت از هر یک، چارچوب توسعه را فرو میریزد. آینده این صنعت از آنِ کسانی است که همزمان به تقویت هر سه ضلع این مثلث طلایی وفادار بمانند.
منبع: https://iranminehouse.ir